"ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോഭവന്തു"

Sunday, May 20, 2012

ഒരു മോഹം

ഒരുപാടുനാളായി എവിടെനിന്നോ ഒഴുകിവന്നു
 ഈ ഒറ്റ മുറിക്കുള്ളില്‍ തളം കെട്ടികിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്
ദുര്‍ഗന്തം വമിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
൧൫ ഇഞ്ച് വലിപ്പം മാത്രമുള്ള ഈ ഇടനാഴിയിലൂടെ
 ലോകത്തെ കാണാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏറെ നാളായി
ഇന്നെന്റെ കാഴ്ച ആ വലിപ്പത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നുവോ
രണ്ടു വിരലുകൊണ്ടുമാത്രം ലോകത്തെ തൊട്ടു
ബാക്കി വിരലുകളെല്ലാം ഉപയോഗശൂന്യമായിരിക്കുന്നു
ചതുര വടിവുള്ള കീബോര്‍ഡ് അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ
മാത്രം സംസാരിച്ച്‌
നാവില്‍ നിന്ന് അക്ഷരങ്ങള്‍ എല്ലാം കൊഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു
ബന്ധനങ്ങളാല്‍ വലിച്ചു മുറുക്കപ്പെട്ട ഈ ചുവരുകള്‍ക്ക്
ഇന്നെന്നെ വെറുപ്പായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
ഓര്‍മകളുടെ ശിഘരത്തില്‍ ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കുന്ന ആ പക്ഷി
അതിന്റെ പാട്ടെന്നെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു
ഈ ചുവരുകള്‍ക്ക് നാണം തോണി എന്നാകും മോചിപ്പിക്കുക
എന്നിലെ അഴുക്കുകള്‍
എല്ലാം ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു
തെളിഞ്ഞ പുഴയായി, ചിരിക്കുന്ന ഓളങ്ങളായി ഒഴുകണം
ഇവിടെ ഒരഴുക്കുചാലായി ഉറഞ്ഞു നശിക്കാതെ
മരണമാം മഹാസാഗരത്തില്‍ തെളിനീരായി അലിഞ്ഞ്
അമ്രതത്വം നേടണം