"ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോഭവന്തു"

Monday, August 27, 2012

ഒരു പേടിസ്വപ്നം

പ്രേമവും, ഭോഗവും, ചതിയും, ദുരയും
ഇഴപിരിഞ്ഞ് ബഹുവര്‍ണ്ണമായൊരഗ്നി
തെരുവുകള്‍തോറും എരിയുന്നു.
പുതിയ പുല്‍നാമ്പുകളെയും,
വിടരാറായ പൂമൊട്ടുകളെയും
അത്  ദംശിച്ചുകൊല്ലുന്നു.
മണല്‍ കരിഞ്ഞുയരുന്ന കറുത്തപുക
സൂര്യന്റെ ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക്
അര്‍ബുദമായി പടരുന്നു
നരകാഗ്നിയില്‍നിന്ന് ഇഴഞ്ഞെത്തുന്ന
ഇരുള്‍പ്പാമ്പുകൊത്തി നിഴലുകള്‍ മരിച്ച -
രൂപങ്ങള്‍ പുനര്‍ജ്ജന്മം തേടി
ഗംഗയിലെ ചതുപ്പിലേക്ക് പോകുന്നു,
അവിടെ  ഭൂമിക്കു പുണ്ണ്യംതന്ന
ഋഷിക്ക് ഉദകം ചെയ്യുന്നു.
ശ്വാസംമുട്ടിമരിച്ച  ചിതാഭസ്മക്കുടങ്ങളില്‍നിന്ന്
വീണ്ടും ഭഗീരഥന്‍  പുനര്‍ജനിക്കുന്നു,
അവനൊരു  ഭ്രാന്തന്‍കവിയായി
തീരങ്ങള്‍തോറും പാടിനടക്കുന്നു.
പിന്നെ ശബ്ദങ്ങള്‍ മരിച്ച തെരുവില്‍
കവിതയെ ഉപേക്ഷിച്ച്
ദുരാഗ്നി നക്കിത്തുടച്ച ഗ്രാമശവകുടീരങ്ങള്‍
തേടി യാത്രപോകുന്നു
അവിടെ ചുമലില്‍ നുകംവച്ചുകെട്ടി
നിലമുഴുത് ധാന്യമണികള്‍ വിതറുന്നു
കണ്ണുനീരിറ്റിച്ച്  മുളപൊട്ടുന്നത് നോക്കിയിരിക്കെ
ദൈവശാസനയാല്‍ ശിരസ്സുപിളര്‍ന്ന്
ഒരലര്‍ച്ചയോടെ അവന്‍ മരിക്കുന്നു.

ഒരുഗ്ലാസ് ലഹരി ഉറക്കിക്കളഞ്ഞ എന്നെ
ഇന്നലെ പേടിപ്പിച്ചുണര്‍ത്തിയത്
ഈ ദുസ്വപ്നമായിരുന്നു.