"ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോഭവന്തു"

Saturday, July 7, 2012

കാത്തിരുപ്പിന്റെ തണല്‍

കാറ്റ് ചാഞ്ഞോരീ പൂമരത്തിന്‍
തണലില്‍ കാത്തു നില്പൂ
ഞാന്‍ സഖീ 

ഏറെ കേട്ടു പതിഞ്ഞോരീ 
കാട്ടുചോലതന്‍ ആര്‍ദ്രഗാനം
കേട്ട് നില്പൂ സഖീ

വാകച്ചുവപ്പില്‍ മുങ്ങിയ വീഥിതന്‍
ചാരത്തൊരു കാല്‍ത്തളച്ചിലമ്പല്‍
പാര്‍ത്തു നില്പൂ ഞാന്‍ സഖീ

ഇളം തെന്നലില്‍ പൂമണമെന്ന-
പോല്‍ നീ ചാരത്തണയുന്നത്‌
ഓര്‍ത്ത്‌ നില്പൂ ഞാന്‍  സഖീ

ഇന്നലത്തെ നിന്‍ പരിഭവം
മാറ്റുവാന്‍ ശലഭംതോടാ പൂക്കള്‍
ഇറുത്തുവച്ചിരിപ്പൂ    ഞാന്‍

മായാത്തൊരു വിങ്ങലായി
ചിത്തത്തില്‍ ഉറഞ്ഞിരിപ്പൂ നിന്‍
പരിഭവംമാറാ പൂമുഖം

എന്നെ ക്കടന്നുപോം തെന്നാലി-
ലെല്ലാം   തിരയുന്നു ഞാന്‍
നിന്‍ പൂമണം

പ്രകൃതിയില്‍ പോലുമൊരു മൌനം
തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നപോല്‍,
വയ്യെനിക്കീ  കാത്തിരുപ്പ്

കാല്‍ത്തളച്ചിലമ്പല്‍ കാത്തിരുന്നയെന്നെ 
കടന്നുപോയൊരു ശവമഞ്ചത്തിന്‍
ചാടിന്‍ ഞരക്കം

അതിനെ പിന്തുടരും
വിറങ്ങലിച്ച കാറ്റിലൊരു
ഞാനറിയാത്ത പൂമണം

പൂമരച്ചില്ലയില്‍ എന്നെനോക്കി 
തേങ്ങും കിളിയുടെ നൊമ്പരത്തിന്‍
ഹേതു എന്തെന്നറിയാതെ ഞാന്‍


കാത്തിരിപ്പല്ലോ നിന്നെ
നിന്റെ കൈവളച്ചിരികളെ
നിന്‍ കാലടിയോച്ചയെ

ഓര്‍ത്തിരിപ്പല്ലോ നിന്‍
നറുതേന്‍  മൊഴികളെ
നിന്‍ മൂകാനുരാഗത്തെ

പ്രീയ സഖീ  ഈ
കാത്തിരുപ്പിന്‍ തണലില്‍
ഞാന്‍ തനിച്ചല്ലോ..